X
تبلیغات
رایتل

خاطرات یک پزشک سابق زندان

یک پزشک از گوشه ای از این سرزمین.

پنج سال

به طور حرفه ای از سال 1381 شروع به وبلاگ نویسی کردم دوران دانشجویی بعدها تبدیل به وبلاگ یک پزشک سرباز شد و بعد تر ها تمام

مثل هر آغازی که یک پایان در بر دارد 

قبل از وبلاگ نویسی نشریه دانشجویی داشتم و می نوشتم

آن دوران عصر ارتباطات نبود 

عصر دسترسی آسان تر به اخبار و دیدن و شنیدن رویداد ها و موبایل ها هنوز به عنوان یک ابزار کار آمد در دست همه نبود


و این وبلاگ الان 5 ساله شده 

وبلاگی که گاه تا آخرین پله انتها می رود و باز پشیمانی و باز میگردد

خوانندگان حرفه ای دارد که گاه بعد از سالی در قالب یک پیام و یک ایمیل این رفتن به پله آخر را به تاخیر می اندازند

این وبلاگ سخت تلاش می کند که به پایان نرسد 


امیدوارم تحمل 5 سال نوشتن و آغاز شش سالگی این وبلاگ برایتان خسته کننده نباشد 


پی نوشت:

مثل همیشه نظرات ارزشمندتان را از من دریغ نفرمایید 


تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 3 اردیبهشت 1394 ساعت 20:15 | نویسنده: پزشک زندان | چاپ مطلب
نظرات (7)
شنبه 5 اردیبهشت 1394 08:26
محمد
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سلام دکتر
بنویس عزیز ... بنویس....
منم تقریبا از اول همه پستهای اینجا رو خوندم.
پاینده باشی.
شنبه 5 اردیبهشت 1394 19:16
پری
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سلام
بنویس لطفا که این نوشتن زیباست
یکشنبه 13 اردیبهشت 1394 23:05
ایرمان
امتیاز: 0 0
لینک نظر
حیفه تعطیل نکنید. ایشا.. پنجاه ساله بشه.
شنبه 19 اردیبهشت 1394 09:14
خسروبیگی
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سلام پزشک عزیز
خیلی زیبا مینویسی

من تمام نوشته های شما را با فید دنبال میکنم
از اینکه دوباره مینویسی خیلی خوشحالم

موفق باشی
یکشنبه 20 اردیبهشت 1394 18:31
خسروبیگی
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سلام پزشک عزیز
خیلی زیبا مینویسی

من تمام نوشته های شما را با فید دنبال میکنم
از اینکه دوباره مینویسی خیلی خوشحالم

موفق باشی
چهارشنبه 30 اردیبهشت 1394 21:34
باران
امتیاز: 0 0
لینک نظر
اولین بار نصفه شب بود بعد از کلی خستگی با همه ی مسولیت های یه مادر و همسر شاغل برای اولین بار اومدم اینجا
خداحافظ ای غروب غریبانه دل خداحافظ ای شعر شب های روشن
این آخرین پست بود . با خوندن این شعر بغض چند ماه من شکست ومن همیشه خندان وپر انرژی چند دقیقه ای گریه کردم ، همون شب کلی از آرشیوت رو خوندم و انگار که بعضی از نوشته هات رو من نوشتم ، یه حسی داشتم عجیب ، بی پرده روبه روی خودم بودم .
کم تر نوشتن هات باعث شد اینجا رو فراموش کنم تا الان ، وقتی دیدم تخصص قبول شدی خیلی خوشحال شدم . بازم بنویس به خصوص از خاطرات با بیماران . خوش باشی
شنبه 20 تیر 1394 08:15
کیهان
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سالها همراه هم بودیم
من نیز از سال 1384 یعنی الان ده سال و چند ما!....
خودش عمریه
و البته حالا حالا ها اداه خواهد داشت هر چند لنگان لنگان
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد